Het duurt geen 30 seconden of we zitten te praten over de passie van Reinder. Reinder Meijer (52 jaar) blijkt een bevlogen medewerker te zijn van Qurius die zich sedert jaar en dag verdienstelijk maakt voor het bedrijf. Wij hebben het gekker meegemaakt, maar Reinder staat met zijn grillen toch stevig in de top3 van thePrideof. Hij heeft zijn vrouw zover gekregen dat hij één van zijn grillen letterlijk aan de muur van de woonkamer mocht hangen. Hij is groen, stamt uit 1959 en is afkomstig van een DAF 1300.
Hij heeft MTS gedaan en een aantal aanvullende opleidingen maar dan op post HBO-niveau. Eigenlijk heeft hij ook altijd op ditzelfde niveau gewerkt. Zijn eerste job kreeg hij vanwege zijn passies. Hij maakte een schaalmodel van een RVS tankoplegger die hij liet zien aan de directeur van Holvrieka. De reactie van de directeur was kort en krachtig: “Je kunt vanmiddag om 13.30 uur beginnen.”
Uiteindelijk is Reinder daar met pijn in het hart vertrokken. “Er waren nu eenmaal omstandigheden ontstaan waaronder ik niet meer wilde werken. Het is niet gepast om in detail te treden maar ernstig genoeg om het besluit te nemen weg te gaan bij dit mooie bedrijf, dat vandaag de dag ook nog een prachtig bedrijf is hoor. Daar valt niets op af te dingen.”
Terugkomend op de hobby van Reinder vervolgt hij met: “Vrachtauto’s is echt een hobby van mij. Ik heb een voorkeur voor Van Doorne, beter bekend onder de merknaam DAF, dat staat voor Van Doorne’s Automobielfabriek, het huidige DAF Trucks. Ik kan aan het geluid horen welk merk en welk type het is. Jullie zullen mij wel voor gek verklaren, maar ik kijk en luister af en toe weleens vanuit het dakraam van mijn woning. Verder ben ik geabonneerd op wel 20 magazines, struin ik het internet af en geef ik geregeld lezingen aan modelclubs of verenigingen van chauffeurs.” Als wij hem dan vragen of er naast vrachtauto’s nog iets is, dan is hij zeer resoluut en antwoordt: “Stoomtreinen”. Nou ja, het moet niet gekker worden, toch?
Terugkomend op zijn vertrek bij Holvrieka, met pijn in zijn hart dus, startte hij met succes zijn eigen bedrijf in autolaadkranen. Het ging hem goed af en hij kreeg de vertegenwoordiging van een Italiaans kraanmerk. Italië was zo’n beetje het land waar de autokranen vandaan kwamen. Dat het eindigde met zijn eigen bedrijf hield uiteindelijk verband met de geringe financiële ruimte die hij kreeg van zijn Italiaanse principaal waardoor Reinder onvoldoende vrijheid van handelen kreeg.
Het was 8 april 2002 toen hij in dienst trad van Qurius. “Mijn eerste indruk was teleurstelling. Ik werd weliswaar van harte welkom geheten, maar vanaf dat moment belandde ik in een soort van vacuüm. Er was niemand meer die zich echt om mij bekommerde. Gelukkig heb ik mijn weg weten te vinden. Ik kreeg een grote Navision implementatie op mijn bordje waarvoor ik zelfs naar Shanghai ben geweest. Dat hier heel veel logistiek bij kwam kijken was koren op mijn molen. Daar had ik natuurlijk al heel veel ervaring mee.”
Reinder is voorzitter van de OR. Het was zo ongeveer in mei vorig jaar dat hij in deze rol belandde. Hij vond dat het maar eens afgelopen moest zijn met alle fratsen. “De OR is een orgaan dat belangen van medewerkers behartigt. Dit betekent dat je het standpunt van je directie respecteert maar niet altijd accepteert. Als een directievoornemen niet strookt met de belangen van je achterban dan is en blijft het welzijn van je achterban te allen tijde de leidraad voor je optreden en voor je dialoog met het management. Ik kan het mij dus niet permitteren om naar de pijpen van het management te dansen. Dit laatste neemt niet weg dat ik opensta voor discussie; dat uiteraard wel.”
Reinder lijkt een vasthoudende man te zijn die opereert als een soort van rots in de branding. Als hij al water bij de wijn doet dan alleen als er iets te winnen valt of als er iets echt stuk kan lopen. Deze ‘volksvertegenwoordiger’ toonde ons zijn behoefte een boodschap mee te geven aan ‘het volk’ van Qurius. Moet je ons horen ‘het volk’. Dat terwijl het bijna zonder uitzondering HBO geschoold is, of op dat niveau opererend. “Ik zou de medewerkers willen vragen gas te geven en het uit te spreken als je op de een of andere manier belemmerd wordt in je dagelijks functioneren. Wees daar open en eerlijk in. Wij schieten niets op met ijdeltuiterij, politiek of het strelen van je eigen ego. Als je niet echt vanuit je hart wilt bijdragen aan ons mooie bedrijf Qurius, dan moet je de ballen hebben om te vertrekken.”
Twijfels heeft Reinder niet of nauwelijks en je hebt het echt verpest bij hem als je ja zegt en nee doet. Je vraagt je misschien af of hij het al een beetje rustiger aan wil doen. Nou, vraag het hem maar niet. Hij wil nog zó ontzettend veel. Hij wil meer ruimte en mandaat, dus hogerop bij Qurius. Hij wil dat om krachtig genoeg te zijn zaken te keren zoals hij dat wil. Wij weten dat hij het goede voor heeft met Qurius. Hij vertelt over zijn collega’s op een hele prettige manier. Hij zegt letterlijk bijzondere collega’s te hebben; fijne mensen, met een aantal waarvan hij ook privé omgaat. En ook klanten blijven niet onbesproken. Hij vertelt dat zij motivatie en passie zullen ervaren bij het zaken doen met Qurius. Wij van thePrideof vragen ons af of dit iets zegt over de persoon Reinder of dat het gemeengoed is. Dat Qurius op de goede weg is en het vertrouwen van klanten waard, geloven wij wel, maar er zal toch aan Qurius ook weleens wat mankeren, zoals dat geldt voor elk bedrijf?
Reinder Meijer hebben wij ervaren als een begenadigd hobbyist en een gedreven medewerker die voor zijn collega’s bereid is op de barricaden te gaan. Dat hij daarnaast een gezin heeft en trots is op zijn zoon Arnoud, die met zijn elf jaren al aardig de elektrische gitaar beroert, laten wij nu even voor wat het is. Wellicht kunnen wij een volgende keer wat langer stilstaan bij de draken en de 80’r jaren muziek waar zijn zoon z’n passies aan ontleent. Als hij in de voetsporen treedt van zijn vader dan krijgt de vrouw des huizes nog heel wat te stellen met de mannen…..
Twitter
LinkedIn